Wróć

Instrukcja5 min czytania

Jak przeglądać obrazy z AI przed publikacją

Karta poradnika: Jak przeglądać obrazy z AI przed publikacją

Wygenerowany obraz zostaje na pozycji w panelu do decyzji wskazanej osoby: zatwierdzenie, odrzucenie albo odesłanie do nowej wersji. Przy pliku zapisujesz prompt, identyfikator modelu, numer wersji i nazwisko tej osoby. Na stronę dla klienta wchodzi wersja zatwierdzona z pustą uwagą.

Gdzie to wywołanie stoi na ekranie, który zespół już otwiera, opisuje poradnik Gdzie w aplikacji wewnętrznej umieścić model obrazu?. Który model wybrać i jakie parametry ustawić, jest w GPT Image 2.6 w aplikacjach firmowych.

Kto przegląda który obraz

Zanim powstanie pierwszy plik, rozpisz rodzaje obrazów. Przy każdym wpisz osobę, która może go zatwierdzić. Dopisz drugą, gdy obraz może wyjść poza firmę.

Obraz Kto zatwierdza Druga osoba
Wewnętrzny schemat bez tekstu, widoczny tylko w firmie Osoba, która o niego poprosiła Sam proszący
Zdjęcie produktu na stronę, do katalogu albo do maila Właściciel tej strony albo kampanii Gdy na obrazie jest tekst, cena, logo albo twarz
Zdjęcie prawdziwej osoby, cudzy znak towarowy albo twierdzenie, na przykład cena, data lub zastrzeżenie prawne Właściciel strony Ktoś, kto może potwierdzić to twierdzenie, za każdym razem

W polu osoby zatwierdzającej stoi nazwisko jednej osoby. Gdy klient ma zobaczyć obraz, zatwierdza go właściciel strony.

Krok po kroku

  1. Wskaż rodzaj obrazu i dwie osoby. Weź jeden wiersz tabeli, dla pierwszego rodzaju, który włączasz. Dobry początek to packshot produktu, który i tak fotografujesz. Opiekun produktu prosi o plik. Właściciel strony produktu go zatwierdza.

  2. Postaw na pozycji trzy decyzje. Zatwierdź, odeślij do poprawy, odrzuć. Zatwierdzenie z pustą uwagą jest decyzją, po której plik może iść do publikacji. Odesłanie i odrzucenie potrzebują powodu z listy niżej, a do każdego można dopisać krótką uwagę. Przewodnik OpenAI po generowaniu obrazów każe przejrzeć wynik, zanim go użyjesz.

  3. Trzymaj stałą listę powodów, żeby po tygodniu dało się je policzyć.

    • zły produkt albo zły wariant
    • dodatkowy przedmiot
    • zły kolor albo zły materiał
    • słabe podobieństwo do wzorca
    • nieczytelny tekst albo tekst, o który nie proszono
    • logo albo znak towarowy, którego nie było w materiałach źródłowych
  4. Zapisz generowanie na wersji. Każdy plik to osobna wersja. Nowe wywołanie dokłada wersję i zostawia wcześniejsze pliki na miejscu.

{
  "version": 3,
  "parent_version": 2,
  "prompt": "Packshot SKU 1842 na białym tle. Tekst i logo zostają poza kadrem.",
  "model": "gpt-image-2.6-flare",
  "size": "1024x1024",
  "quality": "medium",
  "file_hash": "sha256 tego pliku",
  "requested_by": "opiekun produktu",
  "decision": "changes_requested",
  "reason": "extra_object",
  "note": "Usuń drugą filiżankę.",
  "reviewer": "właściciel strony",
  "decided_at": "2026-11-13T09:40:00Z"
}

Gdy wywołanie było edycją, dopisz też skróty plików źródłowych. Gdy API zwraca identyfikator żądania, zapisz go obok. Dokładny prompt ma leżeć przy pliku: zły napis łatwiej namierzyć, gdy widać słowa, które poszły do modelu. Nieczytelny tekst jest wśród ograniczeń w przewodniku po generowaniu obrazów.

  1. Złóż następny prompt tam, gdzie osoba zatwierdzająca go widzi. Przy odesłaniu do poprawy weź poprzedni prompt i dopisz jedną linijkę z powodu, na przykład „zostaw SKU 1842, usuń drugą filiżankę, tekst zostaje poza kadrem”. Pokaż ten tekst, daj go poprawić i dopiero wtedy wywołaj model. Nowy plik to kolejna wersja. Poprzednia zostaje, razem z powodem, z którego powstał nowy prompt. Każda następna decyzja dopisuje się pod wcześniejszą.

  2. Raz w tygodniu policz kody powodów. Gdy ten sam kod wraca, popraw szablon i przestań wklejać tę poprawkę do każdego swobodnego promptu. Gdy najczęściej wraca nieczytelny tekst, przestań prosić model o narysowanie etykiety i ceny. Wpisz obie w szablon strony, obok obrazu.

Kiedy plik może wyjść z panelu

Publikacja czyta wersję, której ostatnia decyzja to zatwierdzenie z pustą uwagą. Poniższe pliki zostają na pozycji, dopóki ktoś ich nie rozstrzygnie:

  • Brak decyzji albo decyzja changes_requested lub rejected.
  • Wywołanie się nie powiodło, w tym moderation_blocked. Przewodnik każe nie ponawiać tego błędu bez zmian. Zostaw pozycję w przeglądzie i pokaż krótki komunikat.
  • Na obrazie jest prawdziwa osoba. Zdjęcie osoby to dane osobowe w rozumieniu RODO. Publikacja jest tą samą decyzją co publikacja każdego innego zdjęcia tej osoby.
  • Model narysował tekst: cenę, datę, nazwę produktu albo zastrzeżenie prawne. Ktoś czyta te słowa na obrazie, zanim plik wyjdzie z panelu.
  • Logo albo znak towarowy, którego nie było wśród referencji, których wolno Ci użyć.
  • Zatwierdzenie z uwagą. Uwaga znaczy, że akceptacja była warunkowa. Zamknij ją nową wersją albo zostaw plik w firmie.
  • Pierwsza partia po nowym identyfikatorze modelu albo po nowym szablonie promptu. Wcześniejsze zatwierdzenia dotyczyły poprzedniej pary.

Automatyczna publikacja jednego rodzaju obrazu idzie po stałym szablonie. Zmieniają się pola strukturalne, na przykład SKU i kolor tła. Identyfikator modelu jest jeden, zapisany z góry. Ktoś zatwierdził ten szablon na prawdziwych pozycjach. Co tydzień ktoś ogląda próbkę. Swobodny prompt zostaje przy osobie na każdym pliku. Nowy identyfikator modelu wraca do osoby przy każdym pliku tego rodzaju.

Jeden packshot, dwie wersje

Wyobraź sobie zespół katalogu, który składa packshot z dwóch zdjęć jednego produktu z magazynu. Opiekun produktu prosi o obraz. Właściciel strony go przegląda.

Wersja 1 wraca z drugą filiżanką w kadrze i z ceną narysowaną na etykiecie. Właściciel strony odsyła ją do poprawy, powód extra_object, uwaga „Usuń drugą filiżankę”. Na ekranie widać poprzedni prompt z dopisaną linijką. Właściciel strony wykreśla z promptu także cenę, bo cena już stoi w szablonie strony, i dopiero wtedy puszcza wywołanie. Wersja 2 wraca z jednym produktem i bez narysowanej ceny. Właściciel strony ją zatwierdza i zostawia uwagę pustą. Strona produktu czyta wersję 2. Wersja 1 zostaje na pozycji razem z powodem.

Typowe błędy

  • Osoba prosząca sama zatwierdza obraz dla klienta. Zna swój prompt, więc łatwo przeoczy drugą filiżankę. Przy obrazie dla klienta na decyzji stoi właściciel strony.
  • Nowy plik zastępuje stary. Gdy wersja 2 jest zła, wersja 1 nadal jest na pozycji, z powodem, który doprowadził do ponowienia.
  • Odrzucenie to puste pole. Stały kod powodu jest tym, co liczysz na koniec tygodnia.
  • Następny prompt idzie w tle. Osoba zatwierdzająca czyta linijkę dopisaną z powodu, zanim model zostanie wywołany.
  • Zadanie publikuje najnowszy plik według zegara. Skieruj je na wersję, której ostatnia decyzja to zatwierdzenie z pustą uwagą.
  • Aktualizacja modelu zostawia stare zatwierdzenia. Nowy identyfikator modelu wraca do osoby przy każdym obrazie tego rodzaju, aż zaakceptujesz nową parę na własnych pozycjach.

Następny krok

Wybierz jeden rodzaj obrazu, który już generujesz w panelu. Wpisz osobę zatwierdzającą, listę powodów i pola na wersji. Przez tydzień niech ktoś zobaczy każdy plik. Kody powodów przeczytaj, zanim jakikolwiek plik tego rodzaju wyjdzie sam.

Jeśli chcesz taką kolejkę na ekranie, z którego Twój zespół już korzysta, możemy przejść przez jeden rodzaj obrazu razem.

  • Aplikacje
  • Generowanie obrazów
  • Akceptacja